Vakantie in Frankrijk aug/sept 2006


Tegenwoordig ga ik eind augustus en begin september op vakantie naar Frankrijk. Ik zeg uitdrukkelijk op vakantie. Daarbij neem ik de vliegenlatten mee en als zich dan toch een mogelijkheid voordoet dan kan ik ook nog vissen. De bedoeling was om de vakantie te starten in de Dordogne. Ik heb in een campingblad gelezen dat in dit deel van de Dordogne vlagzalm en forel te vangen zou zijn. Op het laatste moment, (een uur voor vertrek) hebben we de bestemming aangepast en zijn via een tussen stop in de jura in de Drôme neergestreken en wel in het plaatsje Sahune aan de rivier l'Eygues. In een aflevering van de Nederlandse vliegvisser (ik dacht nummer 71)heeft artikel over Frankrijk gestaan waarin de auteur deze rivier beschreef.

Eygues



We zijn daar een aantal dagen gebleven en ik heb de nodige kopvoorntjes te pakken gekregen. Er zit volgens de eigenaar wel forel in de rivier, maar ik heb ze niet gevangen of gezien. Na een dag of vijf hebben we een camping aan de rivier de Sorgues uitgeprobeerd. De Sorgues is een rivier die bij Fontaine de Vaucluse uit de grond komt en het smeltwater van de Mont Ventoux en omgeving afvoert. Het water is zomer en winter 12 graden en volgens mij is het de mooiste rivier van Frankrijk om te vliegvissen.

Sorgues

Er is een goed bestand aan forel en vlagzalm. De hengeldruk is er echter zeer groot en de vis is moeilijk te vangen. Aangezien de mistral behoorlijk waaide en de camping niet naar ons zin was zijn we na twee dagen reeds vertrokken naar de Cote D'Azur. Geen vissen dus. De drukte daar zijn we na een vijftal dagen ontvlucht. En we zijn naar de Ariege vertokken. Een mooie camping aan de rivier l'Ariege waarin regelmatig gevist wordt. Ik heb het zelf twee keer geprobeerd maar geen vis gevangen. Het was daarbij ook 35 graden en aangezien ik de ochtenden voor mijn slaap nodig had en ik s`avonds eerst wilde eten kwam er op deze tijdstippen ook niet veel van het vissen. Na zes dagen hebben we besloten om toch maar richting de Dordogne te gaan. Uiteindelijk zijn we dan aangekomen in de Correze en hebben we op camping Des Iles in Beaulieu sur Dordogne gestaan. Prachtige camping aan een prachtige rivier. De dag van aankomst gelijk maar informatie ingewonnen. Het deel dat langs de camping stroomt is een No Kill parcours en ik zag nog twee vliegvissers rondlopen. Hier zou ik dan toch echt op forel kunnen gaan vissen.



De eigenaar van de hengelsportzaak is zelf ook een rasechte vliegvisser en hij heeft me van allerlei tips aan de hand gedaan. De manier van vissen, de vliegen enz. Die avond hebben we eerder gegeten en heb ik de laatste anderhalf uur in de rivier gestaan. Wel met mijn waadbroek aan want het water is niet zo geweldig warm. Ik heb die avond zeven zalmpjes gevangen. Deze vissen lijken op forel maar hebben diverse verticale strepen op het lichaam. Men noemt ze daar Tacon en maken deel uit van het project om de Atlantische zalm weer terug te brengen op de Franse rivieren. De grootste was 16 cm, maar ik had vis gevangen. Het viel op dat de zalmpjes in tegenstelling tot jonge forellen tijdens het springen zeer snel heen en weer schudden zodat je het als een trilling in je hengel voelt. Omdat het s`avonds toch al vrij vroeg donker is in september heb ik de volgende dag maar weer besloten om overdag te gaan vissen. Ik heb 1,5 uur gevist en het eerste uur ving ik weer de nodige zalmpjes. Ik had echter noch geen forel of vlagzalm gezien. Ik dacht aan het advies van de winkelier dat deze voornamelijk in de ochtend of de avond te vangen zijn. Na een uur vissen schoten me de grote insecten te binnen die hij me heeft laten zien en ik had zelf nog een aantal grote steen vliegnimfen bij me die we op een bindavond onder leiding van Douwe hebben gebonden. Ik heb er een bruine aangeknoopt en wierp die in de snelle stroming van de rivier. Het leek erop dat ik gelijk al de bodem had gehaakt. En trok aan de lijn. De lijn liep echter weg in de rivier en het bleek dus vis te zijn. Uiteindelijk haalde ik een (denk ik ) sneep boven water die de steen vliegnimf goed had gepakt. Hij was een cm of 35 groot. Ik dacht dit is ook leuk, het hoeft ook geen forel te zijn. Na weer een aantal worpen te hebben gemaakt, kreeg ik weer zo'n aanbeet. Deze keer echter was het een zalmpje van 29 cm. Zeker de moeite waard in het snel stromende water. Even later kreeg ik op de zelfde stek nogmaals een felle aanbeet. Eindelijk kon ik de forel landen waar ik al een hele tijd op zat te wachten. Het was een prachtige beekforel van 33 cm. Ik was van mening dat ik nu het aas had gevonden en dat ik de volgende dag eens even midden op de dag enorm zou scoren. Immers dat was nu ook gelukt. Toen ik uit het water stapte sprak ik nog met een franse vliegvisser die alleen maar droog viste met sedges. Ik liet hem mijn ei van columbus zien en hij keek me een beetje raar aan. Ik dacht daarbij ik zal het je morgen we laten zien. De werkelijkheid was echter anders. Ik heb daar wel 1,5 uur rondgelopen in het water met verschillende kleuren steen vliegnimfen, maar wat ik ook probeerde, de vis had het kennelijk rond verteld dat er zo'n idioot van een Hollander rondliep te zwiepen met een steen vliegnimf in een 5 mm neopreen waadbroek waar hij met anderhalf uur uit dreef, want tot aanbeten kon ik ze niet verleiden. De vierde dag heb ik een andere tactiek geprobeerd. Hele kleine nimfjes op haakje 16 en deze stroomopwaarts gevist.

Dordogne



In een paar uur tijd kon ik weer een 15-tal zalmpjes haken, maar bovendien ook een paar leuke forellen. De vijfde en voorlopig laatste dag heb ik weer gevist (dus 5 dagen achter elkaar) en weer vis gevangen, al was het wat minder dat de vierde dag. Ik denk dat de oorzaak was dat het af en toe wat bewolkt was. Hoe dan ook ik heb nog geen mooie vlagzalm gevangen. Ik heb echter goede moed dat me dat het volgend voorjaar wel zal lukken, want dan gaan we weer. Al met al was het een geslaagde vakantie waarin ik behoorlijk wat keren de vliegenlat heb kunnen testen. En…. ik verheug me al weer op de volgende keer.

Auteur: André Sonderen



Vakantie in Frankrijk 2007


Eindelijk was het dan weer zover. 4 Mei 2007, de lange winter van binnen zitten was weer voorbij, al hebben we vanaf 25 Maart niet mogen klagen. We hebben onze sleurhut achter de auto gehangen en zijn weer richting Frankrijk vetrokken. De bedoeling was om te beginnen waar we de vorige vakantie geëindigd waren, n.l. in de Dordogne. Vanwege de weersverwachting is het echter Anduze geworden.

Anduze Gardon

6 Mei kwamen we aan en 7 mei 's morgens heb ik maar gelijk een vergunning gehaald. Bij de hengelsportzaak heb ik maar eens gevraagd of er nog een bepaalde vlieg was die ik het beste op de Gardon zou kunnen inzetten. Het bleek een kleine droge te zijn met een donker lichaampje en een wing van hertehaar. Hij (of zij) zag er best vangerig uit. Net na de middag stond ik al met blote poten in de rivier om even het door mij gekochte vliegje te proberen. Wel koud dat water, maar dat kwam, hoorde ik later, omdat het die week ervoor behoorlijk had geregend. Ik kreeg wel wat aanbeetjes, maar erg gulzig waren de kleine kopvoorntjes niet. Na tien minuten vissen zag ik vanuit mijn ooghoeken een witte schim. Ik draaide mijn hoofd en bleef verbaasd staan kijken. Op een meter of 5 afstand draaide een prachtige……zag ik dat goed ? Ja waarempel een Koikarper. Een prachtig beest was met bijzondere capriolen zich aan het vermaken in de stroming, waar het een 60 cm diep was. Ik heb met verbazing staan kijken. De koi was niet schuw en na een paar minuten verdween hij stroomafwaarts. Ik heb nog een aantal minuten verder gevist, maar het koude water zorgde er voor dat ik toch maar weer naar de caravan ben gelopen, die overigens op een meter of 30 van de Gardon stond geïnstalleerd. De volgende dag maar weer geprobeerd. Het bleek dat er wel meer Koi-karpers rondzwommen en na informatie te hebben ingewonnen wist ik ook waar deze gekleurde vrienden vandaan kwamen. In 2002 is er een kleine ramp gebeurd in de Cevennen en daarbij is o.a. de rivier de Gardon gestegen van een diepte van 60 cm -voor mijn caravan- naar een diepte van ongeveer 10 meter!!! Aan de overkant van de rivier ligt het grootste bamboebos van Europa -heb ik mij laten vertellen- en in dat bos lag ( en misschien nog wel ) je raad het al een vijver die vol zat met koi-karpers. Deze jongens hebben de kans gegrepen en zijn met het dalen van de waterstand mee gezwommen de rivier in. Al met al een leuke ervaring om dit mee te maken. Een paar dagen later ben ik een eind wezen fietsen met mijn vrouw, het is uiteindelijk onze vakantie. Toen we bijna terug waren op de camping kwamen we over een smal bruggetje over de Gardon. Vanaf dit punt had je een prachtig uitzicht over de rivier. Het water was mooi helder. Je kon de kopvoorn prachtig zien azen. Op een bepaald moment dacht ik een steen op de bodem te zien bewegen. Alleen stenen bewegen niet( als het tenminste niet te hard stroomt ). Toen ik nog eens goed keek ( het wateroppervlak was niet geheel glad ) zag ik dat het een enorme karper was. En hoe aandachtiger ik keek des temeer karpers ik kon onderscheiden. In het gat onder de brug bleken een achttal karpers van het formaat 85+ te zwemmen. Heel rustig tasten ze de bodem af. Een prachtig gezicht. Ik baalde dat ik geen fototoestel had meegnomen. Ik heb me voorgenomen om de volgende keer als ik ga fietsen altijd de camera mee te nemen. We zijn een week in Anduze gebleven en ik heb de hengel een drietal keren gebruikt. De bedoeling was immers om naar de Dordogne te gaan. Maar na deze week bleek het weer daar nog te wisselvallig om daar de vakantie voort te zetten. We zijn toen maar een 60 km naar het oosten verhuisd en zijn neergestreken in Goudargues aan de rivier de Ceze.



Goudargues Ceze

Deze rivier kende ik al een paar jaar. Met wisselend succes heb ik hier al van allerlei vissoorten gevangen. De dag na de aankomst bleek vissen onmogelijk. Het had de dag van vertrek uit Anduze zo geregend in de Cevennen (60-80 mm) dat de rivier een grote modderstroom leek. Het weer was na die ene dag wel weer goed, maar het vissen zou voor een aantal dagen niet mogelijk zijn. Na twee dagen begon het er weer op te lijken en dat betekende toch dat ik de waadbroek maar aangetrokken heb en richting de rivier ben gegaan. Het water leek nog steeds hoger dan normaal, maar je kon er waden. Na een paar minuten was het al raak. Een kopvoorn had mijn vlieg (die ik in Anduze had gekocht en nagemaakt ) gevonden. Ik heb een leuk aantal kopvoorns gevangen, geen grote, maar het is een leuke vis om te vangen. Ook heb ik een goede drijvende sprinkhaan geprobeerd en daarop was ook de kopvoorn ook wel te verleiden. De forel, die er wel zit, wilde echter die dag niet. Twee dagen later ben ik weer gaan vissen. Eerdere ervaring hadden mij geleerd dat er met de streamer wel degelijk forel was te vangen. Na een half uur vissen had ik wel wederom twee kopvoorns van een centimeter of 35 gevangen, maar forel was er niet bij. Ik kwam op een stuk van de rivier waar aan weerskanten een wat diepere geul was. Ik schat een meter diep ongeveer. In het midden was het krap een halve meter. Ik wierp mijn streamer eerst maar eens naar links in de rivier. Door de stroming, die nog steeds aanzienlijk was, werd de streamer vrij snel richting het midden getrokken. Plotseling bleef hij echter haken aan een steen op de bodem. Ik rukte een paar keer en de lijn kwam wel in beweging, maar de streamer kwam niet boven water. Sterker nog, hij zwom bonkend weg. Ik wist niet wat ik had gehaakt, maar het leefde wel degelijk. Na een korte run kwam de boosdoener boven water. Het bleek een baars van 36 cm. Ik had ze hier al wel eens zien zwemmen, maar het was nooit gelukt om er een te vangen. Ik heb de vis onthaakt en gooide de lijn met de streamer in het water. Na de baars nog eens goed te hebben bekeken ( mijn fototoestel had het inmiddels begeven ) heb ik hem rustig terug in zijn element gezet. Ik pakt mijn hengel op en wilde de eerste valse worp weer maken om door te vissen. Echter de lijn zwom al weer weg. Ik vermoed dat de zelfde baars mijn streamer weer heeft gepakt nadat ik hem in het water heb gezet. Ik heb verder geen vis gezien en deze was eveneens 36 cm. Na een slok water durfde ik het aan om een worp te maken richting de andere geul. Bij de eerste worp begon de lijn al weer strak te lopen en er volgde weer een baars. Bonkend en vechtend probeerde hij los te komen en na een minuut kon ik hem landen. Deze was nog groter, n.l. 41 cm. Mijn dag kon niet meer stuk. Ik heb diezelfde dag nog een paar kopvoorns gevangen en na 7 dagen verblijf op deze camping zijn we weer vetrokken. Dordogne was ook op dat moment nog steeds geen optie.

Dordogne

We zijn richting de kust gegaan naar Le Croix Valmer. Daar hebben we een aantal dagen aan de zee doorgebracht. Beetje zwemmen, zonnen, wijntje, blokje kaas etc. Vissen is er niet meer van gekomen. Op de terugweg nog wel op een camping in het noorden van de Drome gestaan waarlangs een schitterend riviertje loopt. Misschien iets voor de volgende keer. Eerst is echter de Dordogne nog een keer aan de beurt. Ik hoop eind augustus daar de forel en de vlagzalm weer aan de schubben te komen.

Auteur: André Sonderen