|
Het is al weer een tijdje geleden dat ik een bijdrage heb geleverd aan de vakantieverhalen op onze site, maar hier is er dan weer één. Zaterdag 14 augustus zijn we met onze camper vertrokken naar Frankrijk. Na een aantal campings zijn we uiteindelijk op 20 september aangekomen in Tarascon sur Ariège in de Pyreneeën op de camping Le Pré Lombard. Van een eerdere vakantie wist ik dat de camping aan de rivier de Ariège ligt en dat het een prima forelwater is. Het toeval wil, dat in het visblad Peche Mouche, dat ik elk jaar in de vakantie koop, een vakantie artikel staat dat over de Ariège gaat. De schrijver geeft aan dat het stuk waarop hij heeft gevist vanaf de camping stroomopwaarts een prima parcours is voor het vissen op (met name grote) forel. In de rivier staan veel van die groene slierten die de fransen "alges verts" noemen. Een prima schuilplaats voor de forel lijkt me. Boven het water zwermen duizenden "éphémères" (eendagsvliegen) in allerlei kleuren en afmetingen. Rijkelijk voedsel dus voor de forel. We hebben drie dagen op deze camping gestaan en ik heb op twee dagen gevist. Op de tweede dag kwam ik voor het eerst een vliegvisser tegen. Een fransman die in de wijk tegenover de camping woont. Je zal daar maar wonen!!!! Hij vertelde me dat het water de laatste tijd sterk in hoogte varieert en dat dit niet goed is voor de vangst. Overigens vissen volgens mij alle fransen het liefst met de droge vlieg, want ik heb het zelden anders gezien. In de drie dagen op deze camping was hij de enige visser die ik er heb gezien, terwijl in het blad Peche Mouche staat dat het zo'n geweldige rivier is. Nou ik heb er weinig van gemerkt, niets gevangen dus.

De camper in het midden is de onze. De plaats is dus perfect.
Op de laatste dag hebben we 's morgens besloten weer een 20 of 30 tal kilometers naar het noorden te gaan en op die dag nog een fietstocht te maken, een zijdal in van het riviertje de Vicdessos. Dit riviertje staat ook genoemd in het artikel van Peche Mouche dat ik hiervoor heb beschreven. Tussen de plaatsen Niaux (5 km van Tarascon sur Ariège) en Junac zou dit riviertje prachtig moeten zijn, met veel forel. In het plaatsje Niaux aangekomen bleek deze ook een camping te hebben. Mijn vrouw Josien zei gelijk laten we daar even gaan kijken. Ik zei dat ik daar in het totaal geen zin in had en dat we beter nog een eindje verder konden fietsen. Het was warm en drie km verderop zijn we weer omgedraaid. In Niaux terug zijn we op een pic nic aan de Vicdessos gestopt om wat te drinken aan de rivier en daar zagen we twee vliegvissers. Ze zaten op de kant en dan ben ik altijd zo vrij om toch maar eens te vragen hoe het vissen is, of er wat wordt gevangen en waarmee gevist wordt. De rivier oogde vrij klein en is zeker niet diep, 20 à 40 cm met uitschieters naar 70 cm. Maar voor ik de kans kreeg om wat te vragen had de oudere van de twee een aanbeet. Een forelletje van een dikke 20cm werd naar de kant gehaald. Vlak voor de kant verspeelde hij hem echter. Toen maar gevraagd waarmee hij viste. Hij antwoordde :"petit, petit, petit". Het bleek een kleine droge vlieg op haakje 20 te zijn. Ik werd langzamerhand toch enthousiast en Josien zei weer: "Laten we toch eens even kijken op de camping". Het bleek een leuke camping met zwembad en ook nog aan de rivier te zijn. Vanaf dat moment hebben we de plannen om iets naar het boorden te gaan gewijzigd en zijn we de volgende morgen 24 augustus naar deze camping vertrokken. Dus 5 km verderop!!!

Het oogt een prachtige rivier, de Vicdessos.
Het was die dag echter bewolkt, maar dat hield me niet tegen om de vliegenlat op te tuigen. 's Middags stond ik dus in de rivier met een kleine droge vlieg aan de lijn. De forelletjes die ik de dag ervoor nog zo duidelijk had waargenomen zag ik eerst echter niet. Heel voorzichtig ben ik wadend stroom opwaarts gegaan. Op eens zag ik vlak voor me in 20 cm water forellen wegspurten. Dat was niet de bedoeling, maar de schutkleur is zodanig goed op de stenen bodem dat het zeer moeilijk is om ze op 10 meter te spotten. Verderop sprong er wel één af en toe. Ik heb deze plek voorzichtig benaderd en aangeworpen. Na een aantal worpen verdween de vlieg met een kleine kringel onder water en een forelletje van 22 cm had zich verslikt in mijn vlieg. Verder heb ik die middag niets meer gevangen, maar de volgende dag wilde ik het toch maar weer proberen. 's Avonds hebben we nog een wandeling langs de rivier gemaakt en heb ik nog diverse forellen gezien, tot wel 40 cm. Dat beloofde nog wat!!!
In het blad Peche Mouche staat beschreven dat achter elke steen wel een forel staat, en die indruk heb ik ook wel gekregen, maar ze zijn zeer schuw en zoals de franse vliegvisser me al vertelde zijn ze moeilijk te vangen.
De volgende dag, 25 augustus was het weer prachtig weer, zonnig en 32 graden en na een ochtend fiets tocht de bergen in langs dit riviertje heb ik 's middags mijn waadbroek maar weer aangetrokken en opnieuw geprobeerd een visje te vangen. Dat is niet gelukt. Elke keer als ik te dicht bij een plek kwam schoten ze alle kanten op en was de rust verstoord. Wat me opviel is dat er ook veel kleine vis zit (tot 25 cm) en dat geeft me de indruk dat een deel in ieder geval nog wilde forel is, maar zeker weten doe ik dat niet. Ik geef de moed echter niet op en de volgende dag zal ik het weer proberen. Ik zal dan echter wel 's avonds vissen, omdat ik het idee heb dat ze dan meer aan het jagen zijn dan overdag.
26 augustus 's Avonds de waadbroek weer aangetrokken en de rivier ingestapt. Ook deze avond had ik geen succes. Wel de nodige vis zien springen, maar verleiden met een leuke kleine vlieg was er niet bij.
27 Augustus zijn we weer vertrokken naar de volgende camping in de Ariège, maar hier hebben we maar één nacht gestaan. Dit was wel aan een rivier, l'Hers, maar ik heb niet gevist. Op 28 augustus kwamen we aan in de Herault in het plaatsje Cessenon sur l'Orb. Aan de rivier de Orb dus. We waren hier al vaker geweest en de rivier heeft een leuk bestand aan kopvoorn. Tot 31 augustus (dan gaat de camping dicht) heb ik iedere dag wel een aantal uurtjes gevist. We stonden bijna aan het water (30 meter er vanaf) dus met een goed zicht op de rivier. Aan de overkant van de rivier is een rotswand die begroeid is met bomen en het water is de hele dag in de schaduw. De rivier is een meter of 15 breed en goed waadbaar.Een waadbroek heb je niet nodig, want de temperatuur is zodanig dat je er goed in kunt zwemmen. Ik had al een paar nieuwe nimfen gemaakt met een oranje loodkop, een wit/gele body en een patrijshackle. Deze onder de bomen laten ploffen in het water en door de stroming langzaam laten mee drijven. Op het moment dat de nimf uit de schaduw dreigt te komen volgt dan regelmatig de aanbeet. Ik heb in totaal een 30-tal leuke kopvoorns van tussen de 28 en 40 cm gevangen. Daarnaast nog een aantal kleinere exemplaren.

L'Orb. Let op de schaduw, deze was daar de hele dag.
31 Augustus Deze dag zijn we vertrokken en aangekomen in Anduze aan de Gardon d'Anduze. Een riviertje waar ik ook al eerder ben geweest. Ik heb daar in een vorige bijdrage al over geschreven (de rivier met de koi-karpers). Van de koi-karpers was echter niets meer te zien. De waterstand was ook veel lager dan de laatste keer dat we in Anduze waren. Met een klein vliegje op haakje 20, een bruine body en een klein vleugeltje van hertehaar zijn de nodige kleine kopvoorntjes te vangen. In totaal in 4 keer vissen heb ik zo'n 70 vissen gevangen. Af en toe zat er ook een leuke kopvoorn tussen die achter een steen lag te wachten tot er iets voorbij kwam. Op het moment dat dit kleine vliegje dan een cm of 40 à 50 van de steen in het water viel zag je een boeggolf van achter de steen vandaan komen en werd de vlieg zonder aarzeling genomen. De grootste kopvoorn was ook hier rond de 40 cm.
5 September We zijn weer vertrokken richting Avignon. Uiteindelijk zijn we op de camping Le Jantou in het plaatsje Le Thor terecht gekomen. Jawel weer aan een rivier, de Sorgues. Ook van deze rivier heb ik reeds eerder geschreven hoe mooi die is. Ik weet echter uit ervaring dat het bij Le Thor moeilijk vissen is. Maar de rivier zag er veel belovend uit. De waterstand was beduidend lager dan bij de voorgaande keren dat ik deze camping bezocht heb. Dezelfde middag de hengel maar weer opgetuigd en geprobeerd met hetzelfde kleine vliegje dat ik in de Gardon heb gebruikt hier een paar kleintjes te verschalken. Op een gegeven moment krijg ik een aanbeet. De vis stijgt naar de plaats waar ik mijn vlieg vermoed, want zien kan ik hem niet op deze afstand. Hij pakt de vlieg en draait om. De lijn zetten en hangen. De eerste is een feit. Ik kon echter niet zien wat het was. Toen ik hem bij de kant had bleek het een vlagzalmpje te zijn van een 15 cm.

De Sorgues voor de gigantische regenval
De volgende dag heb ik er nog een paar gevangen, en de nacht erop werd er behoorlijk roet in het eten gegooid voor mijn verdere visplannen. Het heeft geonweerd van middernacht tot 's morgens vroeg een uur of acht en ik had het idee dat de sluizen volledig werden opengetrokken. Dit zou onherroepelijk gevolgen hebben voor de waterstand en de helderheid van de rivier. Dat bleek de andere dag dan ook wel. De rivier was ruim een halve meter gestegen en de kleur was volledig veranderd in bruin. Het vissen zou dus minimaal voor een aantal dagen afgelopen zijn. We zijn na een paar dagen weer richting het noorden gegaan. Daar heb ik in de Jura nog één maal mijn hengel kunnen optuigen aan het meertje van Louvarel. Dit is een zandafgraving van een 1500 meter lengte en een breedte van rond de drie honderd meter. Hier heb ik aan een zwart miertje nog een aantal voorntjes kunnen verschalken. Daarmee was mijn vakantie bijna voorbij en 12 september waren we weer terug in Nederland met zijn herfstachtige weer. Je zou zo weer om meerdere redenen terug gaan!!!
André Sonderen.
|