Zaterdag 4 april.

We zouden deze keer met zes man gaan, maar enkele dagen voor vertrek bleek dat Dick al weken met een gebroken voet rond liep. Hij werd gelijk doorgestuurd voor gips. Dit was een behoorlijke domper, vooral voor hem zelf. Hij baalde zo verschrikkelijk dat hij verschillende winkels heeft gebeld en bezocht, om een waadpak te vinden waarvan de sok over het gips paste. Maar helaas, dit is niet gelukt. Wij hadden nu ook een probleempje. Er viel een auto weg. Maar Hein, die voor het eerst meeging, kreeg zijn ouders zover, dat ze hun auto voor een week wilden afstaan. Mooi, dat was ook weer voor elkaar. Vrijdagavond nog even proberen te slapen, want om 02.30 uur zouden we gaan rijden. Maar ik kon de slaap niet vatten, waarschijnlijk door de spanning. Onze Hein had de twijfelachtige primeur. Na wat bellen bleek dat hij zich verslapen had! Dit geloof je toch niet? Maar na twintig minuten wachten bij een tankstation konden we vertrekken. Het lijkt wel of die Duitsers altijd aan de weg bezig zijn wanneer wij naar Denemarken gaan. Over meer dan honderd kilometer afzettingen en smalle rijstroken. Toch verliep de reis wel aardig snel, en tegen 08.00 uur waren we aan de Deense grens, waar controle was. Gelukkig mochten we doorrijden. De nodige vergunningen had ik online besteld, dus konden we meteen gaan vissen. Haderslev was ons doel. Het water lag er als een spiegel bij en het zonnetje scheen lekker. Daar hebben we een paar uurtjes gevist, maar zonder resultaat. Wel hebben we nog een bruinvis gezien. Auke en Evert hebben nog wel een zeeforel zien draaien, maar deze had geen interesse in hun vliegen. Een eind verderop, bij de monding van het fjord, ving een Tsjech wel een zeeforel.



Het was tijd om de sleutel van het huisje op te halen in Assens. Het huis in Sandager Naes zag er prachtig uit; acht slaapplaatsen en van alle gemakken voorzien. Er was zelfs een jacuzzi, een zonnehemel en een sauna. Hier hebben we nauwelijks gebruik van gemaakt, we hadden maar een week. Ook prettig was de grote schuur, waar we 's nachts onze waadpakken konden laten drogen.





Zondag 5 april.

De jonge honden Hein en Auke waren om 06.00 uur al gaan vissen. Ze wilde het strand vlakbij ons huisje verkennen. Dit leverde helaas geen vis op, dus ontbijten en op naar het Koldingfjord, waar wij vorig jaar behoorlijk goed gevangen hadden. Er waaide een stevige wind, en ik moest behoorlijk tegen de wind in beuken om de lijn weg te krijgen. De aanbeten bleven uit, dus na een korte pauze bij de auto, zochten we allemaal een andere stek uit. Arno ving de eerste zeeforel van de trip! Een hele beste van 65 cm aan een oranje garnaal.



De kop was eraf! Even later voelde ik een tik op de top. Snel opnieuw in werpen, even laten afzinken, strip…strip…strip… Beng! Hangen! Mijn eerste van 50 cm.







Ook Evert ving zijn eerste vis. Een dikke zeeforel van 60 cm op de Pattegrisen. Arno ving er nog twee bij. Een 40-er en een kleinere. Bij mij ging het nu lekker. Ik ving er drie bij, een 47-er, een 40-er en een kleintje. Allemaal aan de grote roze garnaal.





Hein en Auke waren met de bellyboot aan het vissen, maar hebben geen beet gehad. 's Avonds kwam Jan en Gerrit van de Kingfishers op bezoek. Ze verbleven in een huisje vlak bij ons en waren die dag net aangekomen. We hebben ze wat informatie over het fjord gegeven.



Maandag 6 april.

Er stond een stevige wind, maar de zon scheen wel lekker. We waren van plan om het Odensefjord te bevissen. Dus eerst langs de winkel Go Fishing in Odense voor wat materiaal en wat informatie.



Een goede stek vinden viel tegen die middag. Of het was te ver lopen naar het water, of de stek stond ons niet aan. Dan maar doorrijden naar stek 2 uit het 100 stekken boekje: de landtong Enebærodde. Maar door een dwaling van de Tom Tom kwamen we veel westelijker uit. Namelijk bij stek 1 Tørresø Strand. Evert ving een mooie zeeforel van 50 cm aan de Pattegrisen.



Ik was al vissend een paar honderd meter naar links gelopen, en kwam wat mooie donkere plekken van stenen en wier tegen op de bodem. Een paar worpen er overheen en ik haakte een grote zeeforel die er meteen vandoor ging. Voor ik kon reageren om lijn te geven was het al gebeurd. Lijnbreuk, en de vlieg kwijt. Shit! Dit was en hele grote. Waarschijnlijk een beschadiging in de lijn. Had ik maar de leader vervangen. Stom, stom, stom. Verder kregen we hier geen beet meer, dus zijn we een stukje doorgereden in westelijke richting. Dit was ook nog stek 1. Egebjerggård. Arno wist er hier nog één te vangen van 35 cm, ook aan de Pattegrisen.



Dinsdag 7 april.

Auke en Hein hadden nog geen zeeforel gevangen dus gingen ze er weer vroeg uit om een poging te wagen bij de Tybrindvig, stek 85 Husby Strand. Deze stek lag op ongeveer tien minuten rijden. Evert was ook vroeg wakker en ging met ze mee. Auke ving hier zijn eerste zeeforel van 40 cm op een Juletræ. Omdat hij altijd nog eens een zeeforel wilde proeven, heeft hij hem als ontbijt gebakken en opgegeten. Het smaakte hem goed.



Na het ontbijt gingen we naar het mooie schiereiland Torø Huse, stek 81. We wisten dat we een stuk lopen moesten, maar dat het zo ver was… Het werd steeds warmer en we beseften dat we veel te veel kleren onder onze waadpakken droegen. De wind wakkerde aan tot schuimkoppen op de golven, waardoor we het mooiste gedeelte van het eiland niet konden bevissen. Door de met algen begroeide spekgladde stenen, was het waden een beetje link. Een waadstok zou hier niet misstaan.



We hebben hier geen aanbeten gehad, dus het hele eind al zwetend teruggelopen naar de auto, wat drinken en op naar de volgende stek. De bekende stek bij de vuurtoren op Helnæs. Stek 78. Daar hebben we eerst wat gegeten, en snel de waadpakken weer aan. Een Deen of Duitser die uitgevist was, had een mooie zeeforel aan de riem hangen. Het was een prachtige stek met veel (gladde) stenen en een mooie afwisselende bodem. Maar niemand kreeg hier een aanbeet, ook de spinvissers niet die verderop bezig waren.





Weer terug bij ons huisje is Hein nog even doorgelopen naar het strand, waar hij in tweeënhalf uur tijd vier aanbeten wist te krijgen en er één van wist te vangen. Zijn eerste zeeforel van 40 cm was een feit. Natuurlijk aan de Pattegrisen. De aanhouder wint, bleek maar weer eens. Hij was net weer thuis voordat een pittige onweersbui losbarste.



Woensdag 8 april.

Arno, Hein en ik hebben 's morgens tweeënhalf uur bij het strand gevist. Auke en Evert gingen niet mee, Het was de afgelopen nacht een beetje laat voor ze geworden. Arno ving twee zeeforellen, waaronder een 50-er.







Na de foto's gemaakt te hebben ben ik naast hem blijven staan vissen. Ze waren even helemaal los. Ik ving er zes in anderhalf uur tijd. De grootste was 40 cm. Meerdere vissen zagen we springen boven de wierbedden. Dit hadden we nog nooit gezien. Prachtig! En dit op volle zee. Hein pakte er ook twee, een 50-er en een kleine.





Met tegenzin gingen we het water uit, omdat we naar het fjord zouden gaan, maar afspraak is afspraak.



Over het fjord blies een harde O/ZO wind. Hein koos voor de bellyboot. Op mijn favoriete plek kon ik door de wind niet vissen, dus een plek met de wind schuin achter opgezocht. Na een paar vruchteloze uren spraken we een drietal Deense spinvissers die meer op de kant zaten, dan dat ze aan het vissen waren. Bij deze wind is hier geen vis te vangen, vertelden ze. Volgens hen zou de wind 's avonds draaien, en daar bleven ze op wachten. Na wat overleg besloten we om hier niet op te wachten en het hier voor gezien te houden. Konden we mooi even via Odense (Go Fishing natuurlijk) terug rijden. Evert had wel belang bij een Kajak die daar in de aanbieding was.



Na het eten begon het te regenen, en hebben we nog een paar uurtjes aan zee gevist bij het huisje. Geen zeeforel op de kant, wel hebben we een paar aanbeten gemist. Filosoof Hein had wel een verklaring: 'soms eet je de beer, soms eet de beer jou'….. (m.a.w. het kan vriezen en het kan dooien). Donderdag 9 april.

Wat gaan de dagen toch snel. De laatste volle visdag al weer. De zon scheen al weer. Het beloofde weer een mooie dag te worden. 's Morgens hebben we weer aan zee gevist. Auke was goed bezig. Hij ving drie zeeforellen, waarvan één 50-er. Arno ving ook een mooie 50-er. Ikzelf ving ook een kleintje en we hebben nog een paar aanbeten niet weten te verzilveren.





Na de middag zouden we richting noorden rijden om daar een stek te zoeken. Na een paar plekken bekeken te hebben en er één bevist te hebben, kwamen we terecht bij de stek waar Auke eerder deze week een mooie vis had gevangen. Aan de rand van stek 85 Husby Strand bij de Tybrind Vig. Een bijzonder mooie stek met donkere wierbedden en diepe geulen onder de kant, waar je amper door kon waden. Hein kreeg er een mooie forel op, maar verspeelde hem vlak voor het net. Een uurtje later ving ik een mooie, dikke 50-er aan de Pattegrisen. Een vis in prima conditie met mooie grote zwarte stippen.



Even later ving ik een 40-er, ook aan de grote garnaal. Ik viste met twee vliegen. De Pattegrisen onderaan, en een metertje erboven een parelmoeren glittergarnaaltje als teaser, zeg maar. Tot nu toe had ik alles aan de onderste vlieg gevangen, maar nu ving ik een kleine zeeforel die de bovenste glittergarnaal pakte. De andere boys wisten verder geen beet te krijgen. Na het eten hebben we nog bij het strand gevist. Arno moest nog even de auto weg zetten, toen wij het water in gingen. Voordat hij het water instapte, begon hij op het ondiepe te vissen. Slim van hem. Bij de eerste worp knalde er al een zeeforel op van 40+ cm op een paar decimeter water. Zo zie je maar weer, eerst vissen, dan waden. Ze kunnen vlak onder de kant zitten. Na een half uur plaatste ik een achterwaartse worp op het ondiepe, (tussen ons en het strand), en pakte ik een kleine zeeforel aan de bovenste glimmer vlieg. Auke verspeelde een vis aan de borstelworm door lijnbreuk. Evert had nog een losschieter op het ondiepe.



We hebben genoten van de prachtige windstille zonsondergang. Ik kon er helaas geen foto's van maken, want mijn camera lag te drogen. Deze had 's middags een beetje water gemaakt. De anderen hebben wel een paar mooie platen geschoten. Jan en Gerrit stonden nog even op het strand naar ons te kijken. Ze vertelden dat hun vangsten tegen vielen. Allebei hadden ze twee zeeforellen gevangen.



Vrijdag 10 april.

De rest van de crew heeft 's morgens nog een poging gewaagd aan het strand, maar zonder succes. Dus ontbijten, opruimen, schoonmaken en sleutel inleveren. Eerst naar Middelfart om wat gerookte zalm te kopen aan de haven maar de vishandel was helaas gesloten. Goede vrijdag, ook in Denemarken. Dan maar naar Strib om nog een paar uurtjes te vissen. Hier hadden we het ook vlot bekeken. Volop zon en warm. Wel een mooie stek overigens. Dus gas erop en richting Duitsland.


Zwolse maffia in strib

Van de 32 zeeforellen die we vingen, zijn er 25 aan de Pattegrisen gevangen. De eerste dagen hebben we natuurlijk ook met de vangers van vorig jaar gevist, zoals de Juletræ, de Havkanin en de Fréde. Maar ja, als je veel aanbeten op die grote garnaal krijgt, dan ben je gauw 'om'. Ik heb niet alle aanbeten bijgehouden, maar ik schat zo dat we zo'n 50 aanbeten hebben gehad. We kunnen weer terug kijken op een heerlijke visweek met super mooi weer en prachtige zeeforellen. Prettige bijkomstigheid was dat we goede vismogelijkheden hadden vlak bij ons vakantiehuis. Dit scheelt natuurlijk enorm in vistijd. Ik heb nog op Google Earth een paar heel interessante stekken in de buurt gezien, die we nog niet hebben bevist. Die komen hopelijk volgend jaar aan de beurt, als Dick er weer bij is.



God Fangst, Bert.

Auteur: Foto's: Evert en Bert