Het kon niet uitblijven. Na enkele jaren mijn enthousiaste visavonturen uit dit prachtige deel van Canada te hebben moeten aanhoren moesten zwager Wim en mijn vismaatje Gino het zelf ook maar eens ondervinden. Dit keer dan maar met z'n drieën, zonder echtgenote of vrienden. Ruim een jaar voor vertrek was het draaiboek rond. We zouden maar liefst drie weken hier verblijven want Wim en Gino gingen voor het eerst naar Canada en wilden natuurlijk ook iets van dit prachtige land zien. De eerste en de laatste week konden we logeren bij Maja, een vriendin waarmee mijn vrouw Ria en ik al twee keer van woning hadden geruild. De middelste week wilden we een rondreis maken door BC en onderweg een paar dagen de bekende Adams River bevissen.

Op 9 oktober 2007 vlogen we met KLM rechtstreeks naar Vancouver. Het grote voordeel bij KLM is dat je per persoon 2 x 23 kg aan bagage mee mag nemen plus je handbagage.! De vlucht duurde nog geen 9 uur en vanwege het tijdsverschil kwamen we vroeger aan als dat we waren vertrokken. Op het vliegveld haalden we de huurauto op bij Alamo. Dat was snel geregeld en weldra reden we richting Cultus Lake waar Maja woont. Dit ligt vlak onder Chilliwack en is ongeveer 1,5 uur rijden. Toen we om plm. 18.00 uur plaatselijke tijd aankwamen stond het eten al op tafel. Wat wil je nog meer! Na veel te hebben bijgekletst vielen we als een blok in slaap.

De Chilliwack Vedder River
De Vedder/Chilliwack River is (anders dan de naam doet vermoeden) slechts een rivier. De oorsprong ligt in de North Cascades (U.S.A.). De rivier is ongeveer 60 km lang. Vanaf Slesse Creek is deze over een lengte van 36 km bevisbaar. De rivier kent 42 bekende en in kaart gebrachte visplekken. De eerste 15 km is een waar paradijs met vele mooie pools, stroomversnellingen en prachtige grindbanken. Ter hoogte van de plaats Sardis bevindt zich een brug met een parkeerplaats. Bij deze Vedder Crossing verandert de Chilliwack in de Vedder river. De rivier wordt wat breder en rustiger. De visdruk is hier echter enorm. Vanaf Slesse Creek tot aan de Vedder Crossing loopt een verharde weg parallel met de rivier. Daarna loopt er een fiets/voetpad over de dijk tot aan de monding bij de Fraser River. Vanuit Sardis lopen echter wel een aantal wegen naar de rivier met op het eind een parkeerplaats. De laatste paar kilometers verandert de rivier in een kanaal. De westoever is erg steil en hier staat men schouder aan schouder in de diepe geul te vissen op voornamelijk de grote Spring. De eerste paar dagen hebben we deze prachtige rivier bevist. De Chum zalm liet zich de eerste week nog niet echt zien. De kleinere Pinkzalm die dit jaar weer van de partij was had de paaigronden reeds bereikt en was dus niet meer bevisbaar. Wel zag je overal de kadavers liggen waaraan de meeuwen, kraaien en ander gespuis zich tegoed deden. Bij Peach road vingen we onze eerste Coho's. Voor Wim en Gino was dit een geweldige ervaring. Deze vis bevindt zich in wat rustiger water en heeft een prachtige zilveren kleur. Gemiddeld gewicht is ongeveer 6 tot 10 pond maar uitschieters van meer dan 20 pond komt ook voor! De vliegen die we gebruikten waar erg eenvoudig. Een niet te grote zilverkleurige streamer haak met alleen een paar strengetjes witte bucktail en wat zilverkleurige flash. Voor deze vis heb je een 7/8 hengel nodig met een zinkende lijn. De aanbeet stelt niet veel voor maar de telkens uit het water opspringende vis maakt de dril wel erg spectaculair. Een andere mooie locatie is bij Lickman Road. Ook hier bevindt zich een parkeerplaats en kun je zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts prachtige visplaatsen ontdekken. Hier vingen we de eerste week onze eerste Chums en ook weer een paar Coho's. Als je een paar kilometer verder rijdt kom je bij het Vedder Canal. Hier is het altijd geweldig druk want er wordt op dit stuk erg veel Spring gevangen. Soms zie je 4 of 5 kromme hengels tegelijk. Vissers rennen al schreeuwend stroomafwaarts, telkens onder andere lijnen doorkruipend, om de eerste run van deze geweldige krachtpatser af te remmen. Aan de oostkant zie je meer vliegvissers staan en is het wat minder druk. Hier heb je een #8 of 9 hengel met een snel zinkende lijn nodig. Een tweehandige hengel zou het hier goed ook doen. Je moet namelijk de diepe geul aan de overkant zien te bereiken want daar liggen de grote jongens. We hebben hier twee keer gevist en redelijk goed gevangen. Vooral Gino ving vrij veel kleinere Coho's. De laatste week hebben we voornamelijk in de Chilliwack River gevist. Je waant je hier in een waar paradijs. Ook is de visdruk aanzienlijk minder. Prachtige pools en stroomversnellingen waar je alleen maar van kunt dromen. Je moet soms wel een stukje lopen maar je krijgt er veel voor terug.


Wim met Coho


Wim en Gino bij Lickman Road


Vedder Canal

De Stave River
Tussen Vancouver en Chilliwack, bevindt zich de Stave River. Dit is ook een zijrivier van de Fraser River en komt vanuit het noorden. Vlak voor de eerste dam verzamelen zich duizenden zalmen, voornamelijk Chum. Via de 7 rij je plm 10 km oost van Mission de Hayward street op. Na 4 km kom je bij een parkeerplaats waar het ook erg druk is. Tot 18.00 uur kun je hier parkeren daarna gaat de slagboom dicht. Onder aan deze parkeerplaats bevindt zich een prachtige pool en een soort rif waar je redelijk goed kunt waden. Je vangt hier in deze periode alleen maar Chum en soms een Coho. Wim ving natuurlijk ook weer een mooie regenboogforel. Als andere rivieren onbevisbaar zijn door hevige regenval, dan kun je hier goed terecht. Een tweetal dammen houdt namelijk het gekleurde water tegen waardoor je hier altijd helder water hebt. Hier hebben we een drietal geweldige dagen beleefd. Als je echt veel zalm wilt vangen totdat je er bij neer valt, dan moet je hier zijn. Het is niet te geloven dat je geregeld met z'n drieën, gelijktijdig, een zalm aan het drillen bent. Echter de visdruk is enorm en voor dat je er erg in hebt ben je je favoriete visstek kwijt.(Ja, Hollanders kom je hier ook tegen).


Stave River


Gerard met een Chum


Opnieuw de vrijheid!

De rondreis door BC
De tweede week wilden we ook wel iets van dit prachtige land zien. De planning was een rondreis waarbij we eerst de Fraser- en daarna de Thompson River zouden volgen. Onderweg zouden we wel zien waar er wat te vissen viel. Deze route heb ik in 2005 met mijn echtgenote gereden en hier geweldig van genoten. Onderweg hadden we drie dagen gepland om op de bekende Adams River op regenboogforel te gaan vissen.

De eerste dag reden we via Hope in noordelijke richting. Onderweg bezochten we Hells Gate. Dit is een nauwe doorgang van ongeveel 50 meter waar de Fraser zich doorheen perst. Je kunt met de airtram over deze rivier naar de overkant. Wij kozen voor een prachtige afdaling en gingen over de brug. De terugweg ging weer omhoog en hier deden we ongeveer een half uur over bij een temperatuur van ongeveer 25 graden! We reden verder noordwaarts en kwamen in het plaatsje Lytton waar de Fraser en de Thompson samenkomen. Op het eind van de middag bereikten we onze eerste tussenstop in het plaatsje Lillooet. Een mooi plaatsje aan de Fraser. We wilden hier twee nachten blijven en konden dus een volle dag vissen. Dat bleek geen verkeerde beslissing. We kwamen in gesprek met een oude man (Kelly) die ons naar een prachtige vislocatie dirigeerde. Hij vertelde dat je in de monding van de Seton River veel Forel en Dolly Varden kon vangen. Voor de zalm was het te laat. Twee jaar terug ving ik hier nog volop Pink zalm maar nu zag je alleen nog maar kadavers. Nadat we een motel hadden opgezocht gingen alvast op verkenning voor de volgende dag. Kelly had niet overdreven . In de monding vingen we inderdaad veel forel, voornamelijk regenboog. Gino ving er echt veel, ikzelf wat minder. Niet echt groot maar wel enorm wild. Wim ving een joekel van een dolly Varden en ik ving zowaar een regenboog van ruim 50 cm. In de middag reden we een stukje stroomopwaarts en vingen op verschillende plaatsen ook de nodige forellen. De totale lengte tot aan de dam bij Seton Lake is ongeveer 3 km. Precies voldoende voor een geweldige dag in een prachtige omgeving. De volgende dag reden we verder richting Cache Creek. Hier kwamen we weer op de Highway #1 en volgden even later de bekende Thompson River. Hier rij je door een soort woestijngebied. Af en toe passeer je prachtige kleine meertjes waar je volgens mij ook best wel een forelletje kunt vangen. De prachtige kleuren van de "Indian Summer" maakte alles nog mooier. Via kamloops kwamen ruim in de middag aan op onze tweede locatie Sorrento. We hadden hier, via internet, een blokhut gehuurd voor drie nachten. Van hieruit wilden we twee dagen op de Adams River vissen. Na het inchecken direct maar op verkenning.


Een meertje onderweg


Gino met een forel uit de Seton River

Adams River
De Adams River stroomt vanaf de Columbia Mountains zuidwaarts en mondt iets ten noorden van de plaats Chase uit in het Shuswap Lake. De monding is een kleine delta van waterloopjes dat elk jaar weer een andere vorm krijgt. In deze rivier paaien voornamelijk de vel rood gekleurde Sockeye zalm en dat wordt door veel toeristen telkens weer massaal bezocht. De grote regenboogforel uit het Sushwap Meer zijn gek op de zalmeitjes en verzamelen zich daarom massaal in de monding van deze prachtige rivier. Ook in de rivier zelf valt volop te vangen. Niet alleen forel maar natuurlijk ook de sockey zelf en niet te vergeten de grote Spring. De volgende ochtend gingen we vroeg op pad en stonden weldra in de monding. Er stonden slechts twee vissers en dat was volgens mij geen al te best teken. Ze vertelden dat een week eerder veel werd gevangen maar dat het nu wat minder was. Dat troffen wij dus weer. Echter na een poosje ving ik mijn eerste regenboog. Niet echt groot maar hij bood aardig weerstand. Niet veel later ving Wim er ook een. Daarna was het mijn beurt weer. Ditmaal was het echt raak. Een joekel van een regenboog lag na een poosje op de kant. 68 cm was voor mij een nieuw record. In de middag hadden we het hier wel bekeken en gingen we een eindje stroomopwaarts. Hier was het een stuk beter. We vingen alle drie behoorlijk forel en bovendien geregeld een prachtige Sockeye. De tweede dag gingen we de rivier verder verkennen en kwamen regelmatig op prachtige plekken waar volop te vangen viel. We vingen hier bovendien de nodige Whitefish. Wel hadden we die dag wat regen maar dat kon de pret niet drukken. Gino ving hier zijn eerste Spring. Niet echt groot maar hij was er wel een tijdje zoet mee. Op deze rivier visten we met een hengel # 5/6 en voornamelijk met zalmeitjes imitaties. In alle soorten en maten, echter de kleinste maatjes deden het enorm. In de monding gebruikten we ook zalmeitjes maar de grootste regenboog ving ik met een egg-sucking leeche. Twee dagen op deze rivier is beslist te kort. Er valt erg veel te ontdekken en deze manier van vissen bevalt me beter dan het zalmvissen. Dit is echt pionieren en zoeken naar de juiste plek. Bovendien kun je hier zowel forel als zalm vangen. Een volgende keer misschien, maar dan wel een aantal dagen langer op deze prachtige rivier met zijn ongerepte natuur. Op bijgaande foto een kunstimpressie in olieverf van deze rivier. De volgende dag reden we via Salmon Arm Vernon en Kelowna weer in zuidelijke richting. Je komt hier door de wijnstreek van Brits Columbia: Okanagan. Je rijdt voornamelijk langs grote meren die weer overgaan in prachtige rivieren. Onze laatste stop was in het plaatsje Princeton. Even daarvoor reden we zowaar een stuk door de sneeuw. In Princeton komen een tweetal riviertjes bij elkaar. De Tulameen River en de Similkameen River. De eigenaar van een hengelsportzaak verwees ons naar een pool in de Similkameen. Daar hebben we de laatste ochtend leuk in gevist. We vingen hier voornamelijk Whitefish. Deze lijkt een beetje op vlagzalm maar dan zonder "vlag". Met een ultra klein zalmeitje ving ik er in een uurtje zeker 15. Een mooie afsluiting van deze geweldige rondreis.


De monding van de Adams River


Kunstimpressie van de Adams River


Gino in de monding van de Adams River

Materiaal
Voor het vissen op zalm gebruikte ik een Sage Launcher #9. De jaren daarvoor had ik een #7/8 hengel, maar voor het drillen van een flinke Spring is deze te licht. Je kunt deze hengel wel goed gebruiken voor de wat kleinere Coho of zilverzalm en voor de nog kleinere Pink zalm. Maar ook voor de Chum die best wel 20 pond kan wegen is een #9 hengel wel ideaal. Het gebruik van een snelle zinklijn is aan te raden, b.v. een Teeny 250 of 300.. Door de sterke stroom bereik je anders de diepe geulen niet en daar zitten nou net de grote jongens. 100 tot 150 meter backing is geen overbodige luxe. De meeste vliegen die we gebruikten waren allemaal afgeleid van de Christmas Tree. Dus alleen een streamer haak, voorzien van een (ketting) oogje, met daarop gebonden witte, zilver, blauwe of groene Flash. Voor de Coho gebruikten we een beetje witte bucktail en was flash. De plaatselijke bevolking vist er voornamelijk met een toefje eggyarn dat m.b.v. een lusje boven op de kale haak wordt gebonden.


Succesvolle zalmvliegen

De kosten.
Twee weken vissen op zalm en forel wordt door een aantal organisaties aangeboden voor de lieve som van plm 3000 euro. Eten en drinken moet je dan nog zelf betalen. Wij hebben op basis van drie personen voor iets meer dan de helft drie weken gevist, All in! De vlucht en auto kost plm 850 euro pp; De (jaar)vergunning voor heel BC plm 60 euro en voor een overnachting ben je pp plm 20-25 euro kwijt. Benzine 70 euro pp en eten en drinken plm 10-15 euro per dag. Natuurlijk mis je wel een gids maar die heb ik de eerste keer niet nodig gehad. Je ontmoet veel vissers en deze zijn allemaal bereid om je op weg te helpen. Als je op save wilt spelen volg je de massa. Goede informatie kun je krijgen bij de hengelsportzaken, b.v. Freds Tackle Shop in Chilliwack. » freds-bc.com « Verder kijk ik veel op » fishingwithrod.com «
waar heel veel actuele info te vinden is. Ben je echt serieus van plan om te gaan dan kun je ook contact op nemen met mij:Gerard Ter Horst