Samen met Ton, John en Marinus zijn Marcel en ik naar het Reuzengebergte in Tsjechië af gereisd om daar een week te gaan vliegvissen. Voor mij was dit de eerste buitenlandse vliegvis trip. Marinus en John zijn al eerder in Tsjechië geweest even als Hans, Barry en Jan die een week na ons de stoute waadschoenen aan trokken. Op onze laatste avond in Tsjechië arriveerden zij om een week volop vlagzalmen en forellen te vangen. Wij zaten in het kleine plaatsje Prosecne vlakbij Vrchlabi zo’n 140 KM ten noorden van Praag. We vertrokken vrijdag de 26ste om 20.00u uit Nederland, na veel regen in Duitsland bereikten wij om ongeveer 7.30 uur de Tsjechische grens. Bij Prosecne aangekomen hebben we natuurlijk met slaperige oogjes de bekende plekjes bekeken waar John en Marinus het jaar ervoor zich klem hadden gevangen.



“Het water in de Elbe staat een stuk hoger als voorgaande jaren”,zegt John. Klinkt niet goed; dacht ik. Nadat wij zaterdag de vergunning hadden gekocht in de plaatselijke viszaak van Vrachlabi. Welgeteld koste dat 1000 kronen p.p. dit is ongeveer 30 euro. Marcel, Ton en ik konden niet laten om al vast wat van de goedkope bindspullen te kopen. Waar we later in de week pas achter kwamen is dat hier ook een gedetailleerde vis kaart te koop is waar de nummers van de rivier al opstaan. Die heb je nodig om op de vergunning het nummer van de rivier te vermelden.

Volgens mij was het ’s dinsdags dat wij Judek Visinsky hebben ontmoet, wij zagen dat hij net klaar was met zijn visdag. Gedreven als we zijn wij er naar toe, auto geparkeerd. Je wilt natuurlijk van de plaatselijke vissers zo veel mogelijk informatie te pakken krijgen. Wat blijkt Ludek verstaat ook nog Engels. Ton, Marcel en ik vroegen hem waar we onze vang kunsten het beste konden beproeven. Toen kwam de vis kaart uit zijn tas. Ludek nodigde ons uit om bij hem in het stadje Semil(uitspreken als Semmelie) te komen vissen. We zouden geheid vlagzalm vangen zei hij. Ludek nodigde ons uit te om een keer te gaan vissen. Ludek heeft er een middag / avond voor uit getrokken om met ons te vissen. Dat maak je bij ons in Nederland niet gauw mee. Aansluitend hebben wij hem uitgenodigd met ons een hapje te gaan eten. Nou, hij wist wel een restaurantje. Daar aangekomen Judek kenden ze daar allemaal natuurlijk, hebben we heerlijk gegeten. Je moet wel je best doen wil je 7 euro de man op eten. Maar dat heeft niks met vissen te maken, of toch wel?

Later in de week zijn we met John en Marinus ook nog de snel stromende rivier wezen afvissen. Tjech nymphing is echt nodig hier. Bij Oliver Edwards videoband hebben we wel eens gelachen. Wie gaat er nou in het water staan en dan de vlieg een beetje laten driften. Het werkt wel tenminste bij Marcel en John zei vingen het meest op deze plek. Techniek komt zeker om de hoek kijken, rolworp of eerst zijwaarts werpen en dan in een vloeiende beweging de lijn naar voren brengen bleek de enige goede manier. Jammer dat we dit niet hebben opgenomen op video.

Marcel en ik hadden nog niet eerder op een rivier gevist, wel is naar Duitsland maar in een onbekend land is het een hele belevenis. Je moet de vis echt opzoeken. We hebben dan ook veel rondgereden. We hebben mooi weer gehad. Door het mooie weer en het vrij rustige water zie je de vis azen. Door het zoeken zijn we er achter gekomen dat net voor de sluizen zich vaak scholen ophouden. Deze moet je de vis rustig benaderen met z’n drieën op een stuk rivier van 100 meter is dan voldoende. Je ziet de forel azen op kleine witte pluimpje die uit de bomen vielen. Klein wit vliegje aan de punt en de eerste forel vergrijpt zich aan deze lekkernij. Na een tijdje gevist te hebben blijkt een klein goedkopje nog beter te vangen dan droog.

Ook tijdens de lunch in een klein restaurantje werden we spontaan geconfronteerd met foto,s van echt grote forellen zoals de eigenaar ze zelf had gevangen en gegeten. Marinus en John kozen er voor de meeste dagen naar de vangende stekken van afgelopen jaren te gaan. Gezien de vangsten niet eens zo’n slechte keus. De vangsten waren niet super groot, maar wel heel bijzonder met vaak felle aanbeten. Op de foto waar Marcel, John, Marinus en ik staan in de Jisera was de droge vlieg erg succes vol. Ook in de bochten met een nymph of de befaamde RED TRED (gekregen van Judek) bleek erg goed te vangen. Dit is een stuk van de Jizera waar je rustig met vijf man kunt vissen.

Een leerzame vliegvis trip, maar een volgende keer zullen we nog meer water aflopen. Gewoon de auto parkeren, rugzak mee en de vis zoeken. Naast het vissen hebben we natuurlijk een hoop gezelligheid gehad, je leert elkaar net iets anders kennen dan bij bv de club avonden. Zeker het aanraden waart.

We willen je dan de volgende informatie niet onthouden: - Vergunning ca 30 euro te kopen in Vrchlabi plaatselijke dierenspeciaalzaak
- Vergeet niet de viskaart te kopen.

Adres voor overnachtingen:

- Legio in de plaatsen Vrchlabi, Semil, Prochecne.
- Eten: goed en veel, de uitstraling van de etablisementen is ver te zoeken. Maar het is prima te eten. Groente kennen ze volgens mij alleen maar kool.
- En het drinken de Pivo is prima!

Auteurs: Jeroen Bouw en Marcel